Güle yel deydi..

 

 

Mevsim bahar..

Küçük bir ev.. Tek katlı ve ahşaptan.. Ev, yemyeşil bir yaylada, yamaçta.. Yamaç, biraz indikten sonra düzlüğe varıyor.. Düzlükte yeşil bir göl.. Rengini çevresinden almış.. Sakin ve durgun duruyor.

Gölün kenarında bir gül, yalnız.. Gök kubbeyi izliyor. Gökyüzüne susuyor ve bahtsızca bakıyor..

Baharın olur olmaz güneşi.. Kızgın, ama ısıttıkça ısıtmıyor..

Bir ısıtıyor, bir ısıtmıyor..

Bahar yelleri esiyor arada bir..

Ve güle yel değiyor…

 

Hayat da böyle değil mi?

Bazen bahar yaşanır.. Baharı taşıyan göz bebekleri, yeşili akseden gölleri hatırlatır.. Ahşap bir ev, saraylar kadar paha eder.. Güneşin doğuşu hayatı aydınlatır.

 

Bazen de, bahar içinde bir yel eser. Durgun suları hafif hafif bir dalga alır. Yeşil suyun büyüsü bozulduğu, renginin kaybolduğu gibi, hayatın renkleri solar.

Yeşillikler yerine acı akseder, hüzün, dert,

Şarkılarda bulur yerini..

Gerçek şarkılarda..

 

 

 

“Ağlayan tek ney değil” diye başlar kimileri..

Kimi, “Hicran olmuş gönül meskenlerinden”..

Bazısı, Yaz ayında, bağına düşen gazel’den dem vurur..

Bazısı da acıdan, Ana’ya sığınır: “Anne bak, üşüyorum” diye başladığı şarkısını “Anne bak ölüyorum” diye bitiriverir ..

 

 

 

Kimi geceyle başlayan acısını, aşkı yalanlayarak:

 

Karanlık çöktüğünde, başlar ayrılık şarkısı

Çaresiz kalan gönlümde, dinmez yalnızlık sancısı

Hüzün dolu boş sokaklar

Uzaklardaki yıldızlar, geceleyin yağar gözlerimden

Hayat yalan…

Yalan aşk…

 

 

Gidene, “git” diyemez de bazısı:

 

Derman kalmaz dizlerinde

Bahçende çiçeğin solar

Ak saçlarla gidersin

Dilin susar ama; gönlün titrer

Kalbinde heyecan yavaşlar

Akan yaşlarla gidersin

 

 

 

Kimi, bilmesin der:

 

Bilme!

Gecenin yarını

Canımın acısını

Kaderin yazısını

Bilme…

 

 

 

 

Kimi de dostuna yanar:

 

Ah! Yapayalnız kaldım.

Ah! Kedere isyanım.

Çok acılardan geçtim,

Sen nerelerde kaldın?

Nerdesin?

Of ne umutlar bitti

Yan yüreğimde şimdi

Çok yaşarım sanma

Gönül acılarda şimdi

Nerdesin?

Yok musun?

 

Bir başkası da  cevap verircesine adeta:

Uzaklaştım, bu dünyadan

Sonu gelmeyen, yalanlardan

Artık, yeni baştan bir heyecan

Yaşayamam, bu defa…