Ruhların ufkunda doğunca şafak

Belki altı, belki sekiz yıl evvel..
Ruh ve aynası beden biraz daha genç iken..
Çocuksu heyecanlar hala tükenmemişken..
Benliğimiz, bedenimiz, ayaklarımız enginlerde ve hayat ve gençlik ve ruh zirvelerinde dolaşırken, bir şarkı, bir türkü, bir Necip Fazıl şiiri yakalayıveriyordu dilimizden:

Al eline bir değnek,
Tırman dağlara, söyle!
Şehir farksız olsun tek,
Mukavvadan bir köyle.

Uzasan, göğe ersen,
Cücesin şehirde sen;
Bir dev olmak istersen,
Dağlarda şarkı söyle!