Gönderilmiş Mektuplar

 

“Yaş ilerledikçe, cesedimizin köküyle çakılıyoruz sanki dünyaya..
Ölümün havasını mı soluyor ruhumuz acaba?
Her geçen gün ateşimizden bir alev parçası daha koparak kayboluyor yükselerek gökyüzüne..
 
Ah dedittiriyorsun be dünya!
Hem sevdirmiyorsun kendini, hem terketmeye izin vermiyorsun. Nefret ettikçe, daha çok bağlanıyoruz sana.
Ve sevdiklerimizle aramıza giriyorsun haince.
Bizler de, gözgöre göre oyununa geliyoruz bazen. Farkında ola ola selam dahi edemiyoruz, selam bekleyenlere.
Şükür ki içimizde yeri sağlam sevgililerin.
Yoksa dünya!
Sen varya,
Ayırırdın bizi;
Dosttan..
Anadan..
Yar(adan)dan… ”